متن حقوق بشر كورش كبير
اينك كه به ياري مزدا تاج سلطنت ايران؛ بابل و كشورهاي چهار گانه را به سر نهاده ام اعلام مي كنم كه:
تا روزي كه زنده هستم و مزدا پادشاهي را به من ارمغان مي كند؛ كيش و آيين و باورهاي مردماني را كه من پادشاه آنان هستم گرامي بدارم و نگذارم فرمانروايان و زير دستان من كيش و آيين و روش مردمان ديگر را پست بدارند و يا آنها را بيازارند.
من كه امروز افسر پادشاهي را بر سر نهاده ام؛ تا روزي كه زنده هستم و مزدا پادشاهي را به من ارزاني كرده ، هرگز فرمانروايي خود را بر هيچ مردماني به زور تحميل نمي كنم و در پادشاهي من هر ملتي آزاد است كه مرا به شاهي خود بپذيرد يا نپذيرد. و هرگاه كه نخواهد مرا كه پادشاه ايران و بابل و كشورهاي رابعه هستم ، نخواهم گذاشت كه كسي به ديگري ستم كند و اگر كسي ناتوان بود و براو ستمي رفت ؛ من از وي دفاع خواهم كرد و حق او را گرفته و به او پس خواهم داد و ستمكاران را به كيفر خواهم رساند.
من تا روزي كه پادشاه هستم ؛ نخواهم گذاشت كسي اموال ديگري را با زور و يا با هر روش نادرست ديگري از او بدونه پرداخت ارزش واقعي آن بگيرد.
من تا روزي كه زنده هستم نخواهم گذاشت كسي ، كسي را به بيگاري بگيرد و به او مزد نپردازد.
من اعلام مي كنم كه هر كس ، هر دين و آييني را كه مي خواهد بر گزيند و در هر جايي كه مي خواهد سكونت نمايد و به هر گونه كه معتقد است عبادت كند و معتقدات خود را به جا آورد و هر كسب و كاري را كه مي خواهد انتخاب كند ، تنها به شرطي كه حق كسي را پايمال نكند و زياني به حقوق ديگران وارد نسازد.
من اعلام مي كنم كه هر كس ، پاسخگوي اعمال خود مي باشد . هيچ كس را نبايد به انگيزة اينكه كسي از بستگانش خلاف كرده است ، مجازات كرد و اگر كسي از دودمان يا خانواده خلاف كرد ، تنها همان فرد به كيفر ميرسد و با ديگر مردمان و خانوادة او كاري نيست .
تا روزي كه من زنده هستم نمي گذارم مردان و زنان را به نام برده و كنيز و يا به نامهاي ديگر بفروشند و اين رسم زندگي بايد از گيتي رخت بربندد ، از مزدا ميخواهم كه مرا در تعهداتم به ملت ايران و ممالك چهارگانه پيروز بگرداند .
